Thursday, June 16, 2005

คำอธิบายในฐานที่ ๒ (ให้วางความคิด) ตอนที่ ๑

ให้รู้จักจุดประสงค์การกระทำ คือ ให้วางความคิด ไม่ให้คิดไปในอารมณ์ภายนอก ให้เพ่งอยู่ในจุดอันเดียว ให้ รวม เห็น จำ คิด รู้ ๔ อย่างนี้ลงในจุดอันเดียวกัน ไม่ให้พรากจากกัน ให้อาศัยปัญญา เป็นนายสารถี ให้เอาสติ เป็นเชือกผูก ผูกจิตไว้ที่ดวงหทัยวัตถุ ให้เอาสัมปชัญญะ ความรู้ตัวเป็นรั้วกั้น ให้เอา วิริยะ ความเพียร เป็นปฏักทิ่มแทงจิตไม่ให้กระดิกตัวไปได้...................


จิตทำงานไม่หยุดจึงลำบาก ดังร่างกายทำงานมาก ก็เหน็ดเหนื่อย แต่เป็นอย่างไรใจจึงต้องคิด




อ่านรายละเอียด ที่ http://silawatra-026.blogspot.com/

0 Comments:

Post a Comment

<< Home